Gastenboek

Aantal berichten: 64

Hey Ingrid

19 juli 2012 17:33:42
Dank je meid,
je kan alles ook zo mooi verwoorden hé. Is al een geleden, hoe gaat het met jullie? 
Het was zeker een hele mooie dag, ons Ilanatje heeft af en toe de zon er toch doorgekregen!
We waren alle 2 heel relaxt die dag, het was wel emotioneel hoor. Maar alles is goed verlopen en we hebben super mooie foto's, een dag om nooit meer te vergeten! 
xx

Ingrid, trotse mama van Evy*

19 juli 2012 16:33:13
Dag lieve papa en mama van Ilana,

Gefeliciteerd met jullie huwelijk! Wat een prachtige foto's. Ilana heeft vast en zeker meegekeken en samen met haar vlinder vriendjes en vriendinnetjes gevierd op de mooie dag van haar papa en mama.


Dag lieve Ilana,

Gefeliciteerd met je papa en mama. Wat een mooie bruid was je mama zeg! Ik weet zeker dat je van op je wolkje alles meegemaakt hebt en hebt genoten. Wat moet jij trots zijn op zo'n sterke ouders. Ze missen je zo hard en zie ze ondanks dat eens stralen.

Dikke knuffel,
Ingrid, trotse mama van Evy*

Dank je anoniempje

19 juni 2012 12:54:08
Dank je voor uw mooi berichtje maar ik heb wel een vermoeden wie je bent. Ik vind het heel lief van je dat je aan me denkt! En je zegt dat je jongste nu 5 maanden oud is, dan weet je normaal perfect wat wij moeten missen. Ook al begrijpt niet iedereen dat, ons moedergevoel is heel groot en de liefde voor je kindje, je eigen vlees en bloed is imens! Daar heb je gewoon geen woorden voor, dat is een creatie van jullie twee en het is het mooiste wat een mens kan overkomen. 

Nu hoe meer we naar de 30 weken gaan krijg ik het moeilijk, bang voor wat moet komen, bang dat we dit kindje ook niet mogen houden, dat ze toch iets over het hoofd hebben gezien ivm met die bloedklonters, ook al zeggen ze wel een 2 e kans is heel miniem, ons Ilana* was ook gezond, bij haar was de kans ook heel klein. Ergens wil je geloven en hopen dat alles in orde komt maar dan denk je weer, neen, want als ik mij nu weer te fel bind en ik haar weer verlies, kan ik dat wel aan?? Een zwangerschap is voor ons mama's met een engeltje een hel, vol ongerustheid, onzekerheid ... Telkens blij dat je weer een weekje verder zit, aftellen van begin tot einde. Het zou niet mogen en spijtig genoeg heb ik nu al zoveel lieve mama's leren kennen waar ik een super goeie band mee heb, maar spijtig dat ik ze via deze weg heb leren kennen. 

Wij hoeven niet veel te zeggen en begrijpen elkaar, een dikke knuffel is bij ons al meer dan genoeg, wetende dat ons engeltje nog voort leeft bij de meesten stelt ons gerust, maakt ons dankbaar dat zij ons heeft uitgekozen, dat we onze mooie kleine meid hebben mogen leren kennen. Maar zo'n pijn doet het ons dat we niet verder kunnen pronken met haar, op zo'n momenten heb je echt alles over voor je kindje. Ik ben graag zwanger maar mijn zwangerschap op zijn eigen loopt moeizaam, heel veel last van bandenpijn, bij deze zwangerschap een druk in mijn buik, gedurende men ganse zwangerschap misselijk geweest en nu terug dus ergens wist ik dat het terug een meisje ging worden maar had mij voorgenomen dat het een jongen werd, zodat de schok niet te groot was  hoe blij ik dan ook wel niet ging zijn met een jongetje, ons meisje was onze droom en die wordt dan nu hopelijk de werkelijkheid! Meer wensen we nu niet, dat we een gezinnetje kunnen worden met ons engeltje aan onze zij! Een super goeide beschermengel voor haar zusje! 

Zo dank je, maar je mag gerust je naam zetten hoor 

Anoniempje

19 juni 2012 00:17:32
Ik wil je iets achterlaten op je gastenboek maar wat? Wat kan ik zeggen om je te troosten? Niets... Nooit zal je je kleine meid kunnen vergeten. Ook al ben je nu zwanger van je 2 wondertje...
Ikzelf heb 2 kindjes, waarvan mijn jongste nu 5 maand. Alles is perfect gelopen, bij allebei. Maar toch tijdens de zwangerschap was ik bang ze te verliezen. Of bij de geboorte, of zelfs nu nog, nu ze slapen en 's morgens niet zouden wakker worden... Doemdenken! Dat zou niet mogen. Maar toch doe ik het. Waarom? Omdat je ze zo graag ziet... Je kan je niet voorstellen wat een liefde dat is. Je ziet je partner graag, maar je kinderen nog veel liever. Ze zijn je vlees en bloed en niets of niemand kan ze vervangen.
Ik snap maar al te goed dat je niet gelukkig bent. Gelukkig omdat je gaat trouwen, ook omdat je terug zwanger bent maar ongelukkig omdat een deeltje van jou meegegaan is met Ilana. 
Het gaat slijten, en dat is echt waar ook al geloof je dat nu nog niet. Maar het gaat nooit over. Je gaat supergelukkig zijn met je 2e spruitje maar bij elke nieuwe belevenis ga je denken 'was ze er maar bij... Of hoe zou zij dit beleeft hebben?' Ik hoop dat je een mooie zwangerschap hebt en niet teveel problemen. Panikeer je, ga naar het ziekenhuis, leg je situatie uit en ze zullen desnoods 10 extra controles doen. En als ze geboren gaat worden ga je een extra moeilijk moment tegemoet... Maar jij kan dat Sara! Als je het nu al zover hebt gebracht, kan je dit ook aan. Echt waar! Samen met je man kunnen jullie dit aan.
Probeer te genieten en niet teveel te vergelijken. Maar ik besef ook wel dat deze woorden je niets doen... De mensen zeggen dat wel maar ja. Makkelijker gezegd dan gedaan. En als er mensen niet begrijpen dat je slecht gezind bent, of zelfs depressief... Steek daar je tijd niet in, die mensen zijn het niet waard. Jij hebt alle recht om doodongelukkig te zijn. Maar je komt er wel bovenop. Ilana zal daar wel voor zorgen. En haar kleine zus... Die zal terug die glimlach op je gezicht toveren. Voel je niet schuldig... Je mag gelukkig zijn. Als jij weent, weent Ilana mee... Als jij lacht is zij ook gelukkig...
Veel succes, liefde en sterkte toegewenst. Binnenkort zien we hier mooie foto's van Ilana's kleine zus. Daar ben ik zeker van.

Pinkie10

06 juni 2012 16:31:35
Dag lieve Ilana*

ik heb je niet gekend, maar ik heb al zoveel over je gehoord. Je mama en papa missen je maar ik ben er van overtuigd dat je hierboven over hen waakt.
je mama en ik volgen elkaars zwangerschap een beetje en daarom wou ik je vragen of je echt wel goed wil waken over je Brusje. wil je dat doen?

ik ben zo ontroerd door je mama's verhaal en kracht dat ik voor speciaal voor jou en ook voor alle andere sterretjes aan de hemel (waaronder mijn eigen sterretje) elke avond een kaarsje brandt.
jouw mama is echt een pracht mama! ze ziet jou toch zo graag! en terecht, je bent een mooie meid en dat zal je altijd zijn!

Ik heb de lach van mijn sterretje nooit mogen zien en heb hem al na 8 weken moeten afgeven maar in mijn gedachten heet hij Jens. Wil jij daarboven even zoeken en als je hem vindt een dikke zoen van mij geven en zeggen dat mama nog elke dag aan hem denkt en dat hij goed over dat prinsesje in mijn buik en jouw mama's buik moet waken?

houdt je goed daar boven kleine meid...

groetjes

Kim Dandois